Karanlık Doğumunda Ayak İzleri

Kara, uğultulu bir yaşamdı ölmek Sabahtan akşama Sürüncemede kalan Gece artığı duygularımızdı Ve insanlardan beklediğimiz hiçti çoğu zaman Göğsümüzde büyüttüğümüz karanlığa ihanet Çelişki döngülerinden daha beter kıvranışlar yarattı beynimizde Dokunmak istenmeyecek kadar masumduk İçimizdeki çocuğa tecavüz edebilecek kadar rezil Uğultulu bir kavgaydı ölmek Kan-revan, çırılçıplak sürdürdük yıllarca Sabahları boşuna etmedik diye düşünmüştük Ufacık penceremizden baktığımız evrenin Pembe dünyasında Hiç beklenmedik Hiç ummadık bir bıçak kesti bağımızı Düşüverdik yaşama Yapayalnız