Kadınanam

“Ağırlaşmıştı durumu.Köyden annesi, erkek kardeşleri, ablaları da geldi.Hastane odasına sığmıyorduk. Hepsiyle vedalaştı.Doktorun gözlerini yere çivilemesi sona gelindiğinin işaretiydi.Bilincinin yavaş yavaş yittiği söylendi.Kucağımdaydı.Çocuklarının adını fısıldayarak son nefesini verirken, o sırtımı kaşıdığı elleri yumuşacık oluvermişti.Tenindeki tüm pullar yok oldu.Kekik koktu oda.Yürek sızısıydı bedenimizi sarsan.Hemşiresi, doktoru, diyaliz dostları ağlıyordu.Üvey değil, kadınanamdı kaybettiğim.”