İkinci Kış

Aslında unutmaya, yok saymaya çalıştığım hayatım, eviminarka bahçesinin bir görüntüsüymüş gibi hiçbir yere gitmiyor.Ben sadece ön bahçeyi seyrederek onu yok sayıyormuşum. Şimdi arka bahçemde çıkan o büyük yangın beni tekrar oraya çağırıyor.Üstünden yirmi yıl geçmesine rağmen verdiğim kararın doğru mu,?yanlış mı olduğunu bilmiyorum. Ailemi kendimden uzaklaştırmayaçalışmam, benimle beraber onları da yaşadığım acılara ortak etmemeçabalarım ve o günahını hiçbir zaman ödeyemeyeceğim cehenneminen alt katında yanmama neden olacak Demet'e söylediğim o berbatyalan, hiçbir yere gitmedi. Burada aklımın, yüreğimin içinde öylecegün yüzüne çıkacağı zamanı bekliyorlardı.Babamın ölüm haberiyle şimdi saklandığı yerden çıktılar. Demet ve ailemle ayrılmak istediğim günü daha dün gibi hatırlıyorum oysa.